The Great Gatsby วรรณกรรมที่ทำให้รู้จักกับ “ความเป็นอเมริกัน” ได้ดีที่สุดเล่มหนึ่ง

ในวัยที่หนุ่มและอ่อนไหวกว่านี้ พ่อของผมเคยให้คำแนะนำบางอย่างที่ผมนำมาคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่บัดนั้น “เมื่อไหร่ก็ตามที่แกอยากวิพากษ์วิจารณ์ใคร” พ่อบอกผม “จงจำไว้ว่าคนทุกคนในโลกนี้ไม่ได้มีข้อได้เปรียบเหมือนที่แกมี”

ประโยคเปิดเรื่องของ “แก๊ตสบี้ ความหวังยิ่งใหญ่และหัวใจมั่นคง” (The Great Gatsby) ถูกจัดให้เป็นหนึ่งในประโยคเปิดเรื่องที่คลาสสิกตลอดกาล และนวนิยายเล่มนี้ก็ถูกนักเขียนมากมายอ้างถึงว่าเป็นวรรณกรรมที่ทำให้รู้จักกับ “ความเป็นอเมริกัน” ได้ดีที่สุดเล่มหนึ่ง

ความสำเร็จของ The Great Gatsby นั้นไม่ได้เกิดขึ้นข้ามคืนเหมือนวรรณกรรมเล่มดังๆ หลายเล่ม หลังจากผู้เขียนเสียชีวิตไปได้สิบปี หนังสือเล่มนี้ถึงถูกกล่าวขวัญและกลายเป็นหนึ่งในหนังสือดีที่สุดในโลกทุกครั้งที่มีการจัดอันดับ

ช่วงแรกที่หนังสือออกขาย เอฟ. สก็อตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ ได้ค่าต้นฉบับประมาณห้าพันเหรียญ พร้อมทั้งก้อนหินมากกว่าดอกไม้จากผู้อ่าน นักเขียนหลายคนในยุคเดียวกับเขาชอบงานเล่มนี้ แต่นักวิจารณ์สับเละ ส่วนผู้อ่านซึ่งในยุคนั้นกลุ่มที่ซื้อหนังสือนวนิยายอ่านคือผู้หญิงไม่ชื่นชอบ “แก๊ตสบี้” เพราะนางเอกในเรื่องนี้อ่อนแอ ขณะเดียวกัน หนังสือฉายภาพที่ขัดแย้งกับชีวิตจริง เพราะขณะนั้นคนส่วนใหญ่เผชิญกับภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ

ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ฟิตซ์เจอรัลด์หวาดกลัวว่าผลงานเล่มนี้ของเขาจะถูกทิ้งไว้ให้กลืนหายไปกับกาลเวลา เขาคงคิดเหมือนที่ นิก คาราเวย์ ตัวละครที่ทำหน้าที่เล่าเรื่องของ แก๊ตสบี้ บอกกับเราว่า “เพราะชีวิตนั้นหากมองจากกรอบหน้าต่างบานเดียวจะแลดูว่าประสบความสำเร็จมากกว่าอยู่แล้ว”

 

The Great Gatsby (แก็ตสบี้ ความหวังยิ่งใหญ่และหัวใจมั่นคง) —F. Scott Fitzgerald (โตมร ศุขปรีชา แปล, สนพ. Library House)